06/05/2026
Pas geleden was ik bezig met de tekst voor een post en ik liep vast op een klein punt (wat in mijn hoofd heel groot voelde๐
). Er was een woord dat ik vanuit inspiratie had geschreven, maar dat ik nu eigenlijk niet meer wilde gebruiken. Ondanks mijn pogingen een alternatief te bedenken, was er geen ander woord dat diezelfde lading had.
Zachtheid.
Dat was het woord waar ik mee struggelde. En waarom? Ik begon een (oude) overtuiging weer als waarheid te zien. Het is een woord dat in de spirituele wereld met regelmaat voorbij komt, in principe in positieve zin. Maar in een wereld waarin hardheid als kracht wordt gezien, wordt een woord als zachtheid soms gezien als het tegenovergestelde. Als soft, als zweverig waar lacherig over gedaan wordt, als zwakte. Het wordt niet serieus genomen. Iets waar geen plek voor lijkt te mogen zijn in de wereld...
Wilde ik daarmee geassocieerd worden? Ik voelde de angst om als persoon, als artiest en als bedrijf niet serieus genomen te worden als ik dit woord zou gebruiken.
Maar later drong het tot me doorโฆ Wil ik niet juist zachtheid aanmoedigen? Vind ik niet dat zachtheid, in een wereld waarin hardheid regelmatig de overhand heeft, juist zo belangrijk is? Het is misschien het tegenovergestelde van wat we regelmatig als voorbeeld zien, maar het is geen zwakte, eerder een kracht โจ๐
Foto: Hanna Geels Fotografie ๐