De doelstelling van dit project is om geld in te zamelen voor het bewerkstelligen van een monument ter nagedachtenis en als eerbetoon aan de 1e generatie en 2e generatie Molukkers in Nederland. Deze groep van 4000 ex-KNIL Ambonezen en hun gezinnen (12.000 in totaal) kwamen in 1951 op dienstbevel naar Nederland. De overtocht per boot duurde een maand lang en nam hen langzaam mee van het tropische k
limaat naar het voor hun onwennige immens koude Nederlandse klimaat. Ze kwamen met de gedachte dat dit tijdelijk zou zijn, max 6 maanden zo werd gesteld. De Nederlandse overheid had namelijk een terugkeer naar een vrije Republiek der Zuid-Molukken beloofd. Allemaal hebben zij familie, vrienden en in vele gevallen ook hun kinderen achter moeten laten, omdat er geen plek was op de boot. Hun hele hebben en houden moesten zij meenemen in koffers van 40cm x 40cm x 90cm. Zonder medeweten vooraf werden zij direct na aankomst ontslagen en gehuisvesd in oud concentratiekampen onder erbarmelijke omstandigheden. Aangetast in hun mannelijkheid en eer, omdat ze jaren trouw hadden gezworen aan en vol overtuiging gevochten hadden voor de Nederlandse driekleur. Van gewaardeerde leden van de Nederlandse elitetroepen in het KNIL tot stateloos burger in een vreemd land. Verraden door hun werkgever welke openstaande soldij en wachtgeld nooit aan hen heeft uitbetaald. Zij die niet mochten integreren, want dat werd immers onmogelijk geacht was de patstelling van de overheid. Ze kregen tevens een verbod om te werken en moesten noodgedwongen leven van 3 gulden per volwassenen en 1 gulden per kind per week. En daarop ineens gedwongen werden te werken en 60% van hun salaris moesten inleveren aan zorgkosten en dat alles terwijl ze op valse voorwendselen naar Nederland waren gehaald.
6 maanden is voor altijd gebleken en nu anno 2017 is het 66 jaar dat zij aankwamen. Hun droom en belofte op een terugkeer naar een vrije Republiek der Zuid-Molukken is nooit uitgekomen. 80 Molukse gezinnen hebben sinds 1965 hun gezinsleven doorgebracht in de Molukse wijk gelegen in de bomenbuurt te Alphen aan den Rijn. Het merendeel van deze trotse ex-KNIL-militairen (Nederlandse veteranen) en hun vrouwen zijn inmiddels overleden en begraven in Alphen aan den Rijn. Nooit hebben zij de moed opgegeven. Ondanks al het onrecht wat hen is aangedaan toch de kracht kunnen vinden om hun kinderen en kleinkinderen liefdevol op te voeden met de juiste normen en waarden. Alles met de mantel der liefde om ervoor te zorgen dat hun nieuw droom wel bewaarheid zou worden. Ze wilden uiteindelijk niets liever dan dat hun kinderen een goed en zorgeloos bestaan konden opbouwen in Nederland. Het monument zal symbool staan voor onze Molukse identiteit en het verhaal van ons bestaan hier in Nederland. Een monument dat staat voor de normen en waarden die zij kinderen en kleinkinderen hebben meegegeven. Het behoud van de Molukse cultuur. Een duurzaam monument dat een ultiem symbool is voor het gegeven dat een tijdelijk verblijf voor altijd is gebleken. Een rotsvast monument dat door hun nazaten aan hen geschonken zal worden uit eerbied, opdat wij hen nooit zullen vergeten en koesteren. Een gedenkplek waar volgende generaties stil kunnen staan bij de oorsprong van hun bestaan hier in Nederland. Een plek van besef dat bij iedereen, van welke afkomst dan ook, vragen zal oproepen en naar antwoorden en onze verhalen zullen leiden.
