24/10/2026
Via deze weg willen wij alle familieleden en vrienden heel veel sterkte wensen met dit grote verlies. Voor ons was Herman een hele lieve rustige man wat na de wedstrijd enorm kon genieten van een kroketje op de bank in de gang. Mag hij ruste in vrede 🙏
In memoriam Herman Pijnenburg.
Sommige mensen zijn van grote betekenis voor een vereniging, zonder daarbij ooit op de voorgrond te hoeven staan. Herman Pijnenburg was zo iemand.Herman Pijnenburg
Geboren op 14 mei 1952, werd Herman in 1993 lid van Eureka. Wie op de clubavond kwam, wist dat de kans groot was hem daar aan te treffen. Rustig van karakter, trouw aan de vereniging en achter het dambord een taaie tegenstander. Iemand die niet snel opgaf en die met zijn aanwezigheid, deel uitmaakte van wat Eureka tot Eureka maakte.
In september 2003 werd Herman unaniem gekozen tot voorzitter. Hij volgde daarmee Johan Sons op, de markante Eureka-voorzitter die kort daarvoor was overleden. Het was een bijzonder moment voor de vereniging, waarin Herman op zijn eigen manier de verantwoordelijkheid op zich nam. Hij koos voor een andere stijl van leidinggeven. Niet alles zelf willen doen, maar mensen om zich heen verzamelen om samen de schouders eronder te zetten. Zo bouwde hij aan een dagelijks bestuur dat de vereniging kon dragen. En dat werkte. Onder zijn leiding groeide Eureka en kreeg de vereniging een jonger gezicht. Samen met enkele leden werd een jeugdopleiding opgericht en anderen werden enthousiast gemaakt om actief bij te dragen aan de vernieuwende plannen. Dit zorgde ervoor dat er weer iets begon te leven binnen de club. Het stoffige jasje werd aan de kapstok gehangen en er ontstond een fris ogende vereniging die barstte van ambitie.Ook op sportief vlak werden nieuwe stappen gezet. Niet alleen werden de clubavonden beter bezocht, maar ook keerde Eureka, na jarenlange afwezigheid, terug in de KNDB-clubcompetitie. Het waren ontwikkelingen die niet vanzelf tot stand kwamen, maar die mede dankzij Hermans inzet, vertrouwen en doorzettingsvermogen mogelijk werden.
In 2016 volgde een belangrijke nieuwe stap in de geschiedenis van de vereniging. Nadat de besturen van Eureka uit Heerlen, DIOS uit Brunssum en Roderland uit Kerkrade de koppen bij elkaar hadden gestoken, gingen deze verenigingen samen verder als DiosEureka en bleef Herman nog ruim een jaar de voorzitter van de nieuwe fusievereniging.Na veertien jaar voorzitterschap droeg Herman uiteindelijk het stokje over aan Tom Swelsen. Veertien jaar waarin hij niet alleen voorzitter was, maar ook hielp bouwen aan de toekomst van de vereniging. Herman trok daarna het teamleiderschap van het tweede team naar zich toe en deed dat met verve.
Sinds januari dit jaar trainde Herman ook wekelijks met zijn maatje Jo. De twee konden het erg goed met elkaar vinden zowel met, als zonder dambord tussen hen in. Herman luisterde altijd gefascineerd naar de vele verhalen van Jo en achter het dambord werden ze beiden steeds sterker door te oefenen en elkaar uit te dagen.
En misschien is dat wel de kern van zijn betekenis voor de club. Herman liet niet alleen herinneringen aan de clubavonden, de partijen op het dambord en de vele jaren van betrokkenheid na. Hij had ook met nagenoeg elk lid een persoonlijk contact. Daarbij hielp hij ook bouwen aan een vereniging die kon groeien, vernieuwen en zich kon verbinden met anderen.
Vandaag zetten we die geschiedenis voort onder de naam ‘DiosEureka’. Een nieuwe naam, maar met dezelfde ambities en verbondenheid door het damspel en met respect voor iedereen die aan onze vereniging heeft gebouwd. Herman is en blijft een van hen.We zullen Herman missen. Om wie hij was, om zijn trouw aan zijn cluppie en om alles wat hij voor de vereniging heeft betekend.
Dank je wel, Herman. Voor je inzet, je betrokkenheid, je vriendschap en je jarenlange trouw aan Eureka en later DiosEureka. Je blijft voor altijd deel uitmaken van onze geschiedenis en verweven met alles wat we samen hebben opgebouwd.
