HAZEL

07/05/2026

Zondag is het moederdag, en wij hebben een kleine box gemaakt, met onze homemade (eigenlijk workmade maar dat staat zo raar, en daarnaast is hazel ook wel mijn tweede thuis) granola, een bekertje waarmee je een koffie naar keuze mee kan halen (die mag je natuurlijk ook binnen opdrinken, wel zo gezellig, maak er dan meteen een date van), en een zaaaaalige koek! Voor 12,50 ben je helemaal set voor zondag. We hebben meteen wat inspiratiefoto’s voor je granola toegevoegd. Je kunt ‘m vrijdag, zaterdag of zondag ophalen. Bestel ‘m even via dm, dan staat ‘ie al klaar en kan je ook zeggen welke koek we voor je moeder (of vrouw, of oma, of vader, of dochter, of buurman of fitnessinstructeur of whatever mogen inpakken). SO naar alle moeders.

01/05/2026

Dit is ‘m dan. De laatste in onze vriendenboekreeks (nu pas voel ik het ongemak om jezelf de interwebs (hoi wereld!) op te slingeren). Na deze 8 vriendenboekvrijdagen kennen jullie ons hopelijk een beetje beter. We willen graag ook meer over jullie weten, dus zag je iets voorbij komen wat je aansprak - of juist helemaal niet - let us know! We houden (meestal dan) van praten over onze lievelingsfilms en -muziek, en alles eromheen. Welke koffie jullie het lekkerst vinden weten we vaak al. x

13/03/2026

Hoi! Vanaf vandaag beginnen we met een nieuwe reeks: vriendenboek-vrijdag. Er zijn de laatste tijd wat nieuwe gezichten te zien bij hazel, en zo leren jullie ons een beetje kennen. Elke vrijdag op je beeldscherm dus. We beginnen met Puck!

13/03/2026

25/02/2026

Het heeft 1932 dagen geduurd, maar we hebben t-shirts. Met onze naam erop, en ons lievelingskopje, en - waarom ook niet - ook dat dikke lepeltje. Achterop vind je een klein stilleven want dat is hoe het bij ons is. Stil leven. Alles prachtig getekend door en geproduceerd door
Dikke so naar deze topperssss. Vanaf komende zaterdag liggen ze in de winkel. Be quick, we hebben er niet heel veel. Ze komen in 2 kleuren: donkergroen met lichtgroene accenten, en omgedraaid. Ready, set, go!

06/02/2026

Lieve allemaal, even een berichtje vanuit ons (Nicky en Jura). Want wat gaat het opeens hard. Van het te koop staan van een koffiezaak waar we graag kwamen. Heel hard nee roepen. Er stiekem toch nog eens over nadenken. En nog een beetje. Het wikken en het wegen. Het voelen van schuld en in de steek laten van, tegenover een fu***ng vette kans. Het niet willen beslissen. Het niemand willen kwetsen. Het stiekem niet durven. Heel veel angst. Leuke gesprekken moeten voeren. Minder leuke gesprekken moeten voeren. Dan ineens grote mensen beslissingen nemen. Contracten tekenen. Tranen. Blijdschap. Angst. Het delen van. Het loslaten van. En dan nog meer tranen. Soms nog steeds. Recht door al die zware emoties heel, ook heel veel trots. Trots op ons, trots op Hazel, trots op Ruben, trots op onze (nu nog) collega’s, trots op jullie. Trots op het feit dat we zo’n fijne, warme sfeer hebben mogen proeven en hier onderdeel van uit konden maken. Dat Hazel was, is en blijft voelen als dat warme bad waar we in zijn gevallen. Met jullie als liefste liefste bezoekers. Die we wederom mega gaan missen. Hoe onbekenden groeiden naar bekenden. Hoe het woord gasten eigenlijk een nieuwe omschrijving toeëigent en plaats maakt voor visite, kennissen, buren, vrienden en familie. Want zo voelt het, soms. Alsof iedereen gezellig even binnen wandelt. In een buurtcafé waar alles super ongedwongen voelt. Jullie halen koffie. Wij zetten koffie. Wat een formule he!
Het begint en het eindigt. En eigenlijk is er ook geen echt einde. Hazel blijft Hazel. Was altijd een fijne thuisbasis en zou nog steeds blijven voelen als een fijne thuisbasis.

Blijf nog heel lang Ruben lastig vallen in dat allerliefste, mooiste hoekpandje van Dordrecht met de allerfijnste steeg (oh, kunnen niet wachten op die zon!) En als jullie dan toch eens een ritje wagen uit Dordrecht, kom ons absoluut eens op de grote Markt in Gorinchem bezoeken. Can’t wait to see you again!
Heeeeeeel veel liefs en dan nog wat meer. Nicky en Jura 💜🌞🤲🏻🌟🧡

24/01/2026

The word is out. Alles is rond, er zijn handtekeningen gezet, er zijn bubbels gedronken en tranen gelaten. Maar het moment is daar: Nicky & Jura gaan hazel verlaten. En dat is jammer. Heel heel heel erg jammer. De afgelopen jaren zijn ze mijn steun en toeverlaat geworden. Zowel persoonlijk als business-wise. Zonder die 2 zou hazel niet meer bestaan. Maar, life goes on. En zo hoort het ook. Jullie zijn te goed in je werk om niet ooit voor jezelf te beginnen. Heb altijd gedacht dat jullie eigen koffieplekje JuNi zou gaan heten. Maar dat er een megabijzondere kans zou komen om jullie favoriete koffiezaak in Gorinchem over te nemen was natuurlijk ma-gisch! Superspannend avontuur gaat dat worden, zowel voor jullie als voor mij, want hazel was wel een beetje gebouwd met jullie als fundering. Niet zonder reden natuurlijk. Espressobar HUGO gaat wat meemaken. Ga ze volgen. Dat jullie het gaan rocken staat vast. Dat ik de eerste klant ga zijn staat ook vast. En dat we jullie gaan missen ook. In de tussentijd hebben wij al 3 (!) nieuwe toppers aangenomen, en die gezichten heb je wellicht al gezien. Wees dus extra lief voor iedereen de komende tijd. Oude garde en nieuwe garde, want voor iedereen is het een spannende tijd. En get ready voor een tranentrekkende goodbye post, want hier laten we het natuurlijk niet bij. Zondag 15 februari is al hun laatste dag, dus blokkeer je agenda maar vast. De dag na valentijnsdag gaan we harten breken, en proosten we op nieuwe liefdes.

24/12/2025

The time has come. Tijdens de koude decemberdagen is het zoals elk jaar weer tijd voor gekke co-ferments zoals deze van
Maak jezelf en je (schoon)ouders blij met een zalige bak filterkoffie voordat je aan de gourmettafel gaat zitten. We zijn helemaal stacked met onze koffietjes, dus tot zo lieverds!

21/12/2025

Komende week bij hazel voor al je pre kerstdingen of je after dinner dips.

19/12/2025

Op de fiets naar huis viel alles samen. Ik zag een heldere sterrenhemel. Ik zag een man in een studeerkamer met een grote foto van zijn kleindochter, enkel in het blauwe licht van zijn computerscherm. Ik zag een Olaf uit Frozen van led-lampjes. Ik zag iemand in een auto langs de weg, bellend achter het stuur. Ik zag mezelf. Ik zag alles vanaf boven. Ik kon terug in de tijd. Ik zag mezelf een boekje in ontvangst nemen. Ik zag mezelf de muur betegelen. Ik zag iedereen groeien. Ik zag dat het half 1 was. Ik zag mezelf op de bank een boekje doorbladeren met de ene liefste pagina na de andere. Ik zag mezelf er bijna voor schamen maar las dat ik juist trots moest zijn. Dus dat ben ik. Op mijn team. Op mijn lieve, lieve team. We gingen naar Rotonde, gespaard van jullie fooi, naar een idee van mijn collega’s. Ik maakte aan het eind van de avond een foto, en ik zag in hun ogen dat ik gelukkig mocht zijn.