08/04/2026
Nasz budynek to coś więcej niż tylko mury – to miejsce z historią, która przez lata była świadkiem wielu wydarzeń.
Dziś te same mury wypełnia zapach pysznych potraw, rozmowy gości i wyjątkowa atmosfera, którą tworzymy każdego dnia. ⚔️🍽️
Historia tego miejsca wciąż się pisze… a Wy jesteście jej częścią.🙂
Poznajcie naszą historię. 🔎
Historia budynku KARCZMY RYCERSKIEJ w Lęborku.
Pierwotnie posesja, na terenie której dziś znajduje się „Karczma Rycerska”, była usytuowana za murami miasta, przy drodze zwanej Koppel, prowadzącej od mostu na rzece Łebie do ulicy Neuendorferstrasse (obecnie ul. Kossaka). Jej pierwszym, odnotowanym w źródłach właścicielem był doktor nauk medycznych Carl Peter de Camp – rajca miejski, lekarz powiatowy, lekarz dla ubogich (Armen-Artz), wielce zasłużony dla Lęborka. Na początku XIX wieku stworzył nowoczesny na ówczesne czasy miejski zespół medyczny.
W 1855 roku decyzją władz miasta wyburzono fragment muru obronnego przy posesji doktora de Camp, łącząc w ten sposób Rynek (Marktplatz) z drogą Koppel i tworząc ulicę Schutzenstrasse (obecnie Kard. Wyszyńskiego).
Po śmierci Carla de Camp w 1859 roku właścicielem posesji został jego syn, doktor Ferdinand de Camp (ur. 1814), również lekarz. Ferdinand de Camp już w 1847 roku pracował w Lęborku jako lekarz, chirurg i położnik, a w 1860 roku pełnił funkcję lekarza ubogich, opłacanego z kasy miejskiej.
W 1875 roku na działce na rogu ulic Schutzenstrasse i Koppel nowy właściciel posesji, Hermann Hirschberg, wybudował magazyn (Speicher) o wymiarach 12,55×31,38 m. Był to okazały, wielokondygnacyjny budynek o charakterze przemysłowym, zaprojektowany w duchu historyzmu z wyraźnymi akcentami neogotyckimi. Konstrukcja opierała się na solidnych fundamentach i piwnicach z łukowatymi sklepieniami, nad którymi wzniesiono dwie kondygnacje magazynowe oraz użytkowe poddasze. Wnętrze wspierał tradycyjny, drewniany szkielet belkowy, zapewniający odpowiednią wytrzymałość dla składowanych towarów. Najbardziej charakterystycznym elementem projektu stała się dekoracyjna fasada z centralnym ryzalitem, zwieńczonym ozdobnymi wieżyczkami i blankowaniem, co nadawało budowli reprezentacyjny wygląd, wykraczający poza typowe funkcje składowe. Co warto podkreślić, pomimo upływu półtora wieku i zmiany przeznaczenia obiektu, w budynku tym nie doszło do znaczących zmian architektonicznych. Dzięki temu do dziś możemy podziwiać jego pierwotną bryłę i unikalny detal niemal w takim samym kształcie, jaki nakreślił projektant i zarazem wykonawca – lęborski mistrz budowlany Heinrich Steinhardt.
Hermann Hirschberg był wpływowym lęborskim kupcem i działaczem gospodarczym, którego aktywność zawodowa przypadła na drugą połowę XIX wieku. Pochodząc z szanowanej rodziny żydowskiej – syn Manasse i Charlotte, właścicieli kamienic przy lęborskim Rynku – od młodości był silnie zakorzeniony w lokalnej społeczności, angażując się wraz z bliskimi w życie religijne i społeczne tamtejszej Gminy Żydowskiej. Zmarł w Lęborku w czerwcu 1896 roku.
Kolejnym właścicielem magazynu był również pochodzący z szanowanej rodziny żydowskiej lęborski kupiec Bernhard Beer. Na podstawie dostępnych rejestrów handlowych wiemy, że 1 października 1886 roku wszedł on w bliską kooperację biznesową z Juliusem Brinitzerem. Wspólnie założyli spółkę jawną pod firmą Brinitzer & Beer z siedzibą w Lęborku. Sukcesy rynkowe Beera i jego wspólnika zostały jednak przerwane przez wielki kryzys gospodarczy. W konsekwencji tych trudności, w 1931 roku firma Brinitzer & Beer została zmuszona do ogłoszenia upadłości.
Ostatnim niemieckim właścicielem magazynu przy ulicy Bismarckstrasse 30 (ulica Koppel zmieniała swoją nazwę) była firma Lauenburger Landwirtschaftlicher Ein- und Verkaufsverein e.G.m.b.H. Tego typu organizacja była rolniczą spółdzielnią zakupu i sprzedaży z ograniczoną odpowiedzialnością, stanowiącą kluczowy element lokalnego systemu samopomocy gospodarczej. Jej głównym celem było wzmocnienie pozycji rynkowej rolników poprzez wspólne, hurtowe zakupy środków.
Po 1945 roku budynek został upaństwowiony i przez wiele lat, zgodnie ze swoim pierwotnym przeznaczeniem, pełnił funkcję magazynową, służąc lokalnej gospodarce socjalistycznej. W okresie transformacji ustrojowej obiekt, podobnie jak wiele innych dawnych zakładów przemysłowych i składów, był mocno zaniedbany, a brak bieżących inwestycji doprowadził do pogorszenia jego stanu technicznego. Sytuacja uległa poprawie dopiero w wyniku prywatyzacji, kiedy to nowi właściciele podjęli działania modernizacyjne, przywracając budynkowi dawną kondycję i zabezpieczając go jako ważny element historycznej zabudowy przemysłowej Lęborka.
Dziś w murach dawnego magazynu Hirschberga gości „Karczma Rycerska”. Przebywając w niej, można poczuć ducha historii, który drzemie w tych murach od blisko 150 lat.
