27/08/2025
Dwadzieścia trzy lata temu zmarła szwedzka pisarka Astrid Lindgren, autorka m.in. "Dzieci z Bullerbyn", "Braci Lwie Serce" i mojego ukochanego cyklu książek o przygodach Pippi Pończoszanki! Pisarka swoją pierwszą pracę zdobyła w redakcji lokalnej gazety w Vimmerby. Miała romans z żonatym redaktorem naczelnym, zaszła w ciążę, odmówiła, gdy ten chciał dla niej zostawić żonę. Ponieważ ciąża niezamężnej kobiety w tak młodym wieku (osiemnaście lat) była skandalem, Astrid przeniosła się do Sztokholmu. Tam ukończyła kurs stenografii i maszynopisania, urodziła syna w szpitalu w Kopenhadze. Przez jakiś czas chłopiec wychowywał się w rodzinie zastępczej, Jeździła do niego w każdej wolnej chwili, później zabrała go do domu swoich rodziców, którzy pomagali w jego wychowaniu.
Astrid Lingren była m.in. sekretarką w Szwedzkiej Centrali Księgarskiej, asystentką redaktora w Królewskim Klubie Automobilowym, sekretarką kryminologa Harry'ego Södermana, korespondentką kobiecego pisma "Damernas Värld" w Stanach Zjednoczonych, a nawet cenzorką korespondencji w jednym z oddziałów szwedzkiej służyby wywiadowczej.
Debiutowała jako pisarka mając trzydzieści siedem lat. Już druga powieść ("Pippi Langstrumpf") przyniosła jej wielką popularność. Poza takimi utworami, jak: cykl o Pippi Pończoszance, cykl o przygodach Kalego Blomkvista, "Dzieci z Bullerbyn", "Mio, mój Mio", cykl o Karlssonie z Dachu, "Lotta z ulicy Awanturników", "Emil ze Smalandii" czy "Ronja, córka zbójnika", Astrid Lindgren napisała kilka sztuk teatralnych i piosenek. Była autorką scenariuszy popularnych szwedzkich seriali i słuchowisk. Wiele z jej książek zostało zekranizowanych. Przetłumaczono je na ponad sto języków a sprzedano niemal dwieście milionów egzemplarzy na całym świecie. Jej głos był ważny w narodowej debacie na temat obniżenia podatków, prawnego zakazu przemocy fizycznej wobec dzieci (w 1979 r. prawo to wprowadzono w Szwecji jako pierwszym kraju na świecie), czy ochrony zwierząt.
Pisarka zmarła w 2002 r. Była już wówczas niewidoma. Po jej śmierci rząd szwedzki ustanowił potężną finansową nagrodę jej pamięci dla twórców literatury dla dzieci. Wizerunek pisarki pojawił się też na banknotach. Stworzono muzea i parki rozrywki jej imienia.
