TARA

21/09/2013

Tara (Wyzwolicielka) lub Ārya Tārā – w buddyzmie tybetańskim żeński bodhisattwa, uosobienie współczucia i miłosierdzia, uważana za małżonkę (śakti) Awalokiteśwary. Jest "matką wyzwolenia". Tara jest tantrycznym bóstwem, której praktyka jest używana przez praktykujących wadżrajanę do rozwinięcia określonych wewnętrznych właściwości i zrozumienia zewnętrznych, wewnętrznych i tajemnych nauk o współczuciu i pustce.
Najbardziej znanymi formami Tary są:
Zielona Tara, znana jako budda oświeconych właściwości. Reprezentuje aktywny, energetyczny aspekt współczucia, jest narodową Protektatorką Tybetu[1]. Nazywana też Sjamatara
Biała Tara, powiązana ze współczuciem, długim życiem, mocą uzdrawiania oraz pogodnością; znana także jako Sitatara lub Dolkar oraz Koło Spełniające Życzenia lub Cintachakra.
Czerwona Tara, powiązana z przyciąganiem wszystkich dobrych rzeczy
Czarna Tara, powiązana z mocą
Żółta Tara, powiązana z bogactwem i dobrobytem
Niebieska Tara, powiązana z przemianą gniewu
Cittamani Tara, forma Tary szeroko praktykowana na najwyższym poziomie Yoga Tantry w szkole gelug buddyzmu tybetańskiego, portretowana jako zielona
Khadiravani Tara, która pojawiła się Nagarjunie w lesie Khadiravani w południowych Indiach, jest czasem wspominana jako "22 Tara".

21/09/2013

Tara (tłum. Gwiazda) – w mitologii indyjskiej - bogini głodu, żona boga Bryhaspatiego, utożsamianego z Jowiszem, jedna z bogiń mahawidja. Postać spowijają skłębione węże. Przedstawia się ją jako trzymającą ściętą głowę, z której do kielicha sączy się krew. W chwili spijania krwi chłonie sok świata

21/09/2013

Tara - w mitologii polinezyjskiej - bogini morza. Opisywana jako kobieta o długich falistych włosach, zjawiskowo piękna - do tego stopnia, że jej widok paraliżuje mężczyzn. Jej imieniem Maorysi nazywali miejsce, w którym obecnie znajduje się stolica Nowej Zelandii, Wellington - Whanga-Nui-a-Tara, czyli Wielka Zatoka Tary.

21/09/2013