Grotto Cafe

06/08/2026

ขนมรอบสุดท้าย

25/02/2026

ขนมเบื้องอบกรอบ
อันละ 60 บาท

09/02/2026

07/02/2026

เรียน "ท่านเจ้าของประเทศ" ทุกท่านครับ...

ใช่ครับ... ผมหมายถึง "คุณ" นั่นแหละ
คุณป้าขายข้าวแกงที่ตื่นตีสาม, พี่วินมอไซค์ที่บิดฝ่าแดด, พนักงานออฟฟิศที่โหนรถเมล์, น้องนักศึกษาที่กำลังมองหาอนาคต, และเสี่ยร้านทองที่เสียภาษีเต็มเม็ดเต็มหน่วย
ตลอดเวลาหลายปีที่ผ่านมา พวกเราถูกทำให้ลืมว่า... แท้จริงแล้วพวกเราคือ "ผู้ถือหุ้น" (Shareholders) ของบริษัทที่ชื่อว่า "ประเทศไทย จำกัด (มหาชน)"

แต่พวกเราถูกสะกดจิตให้เชื่อว่าเราเป็นแค่ "ผู้อาศัย" (Tenants) ในบ้านหลังนี้
หรือแย่กว่านั้น... ถูกทำให้รู้สึกว่าเป็น "ขอทาน" ที่ต้องคอยแบมือขอเศษเงินเยียวยา จากคนที่พวกเราจ้างมาบริหาร โดยไม่มีปากมีเสียงเพียงพอที่จะเรียกร้องอะไร ทำได้แค่คาดหวัง พอเขาทำงานน่าผิดหวัง ก็ได้แค่ทำตาฝ้าๆ รอเวลาเลือกใหม่อีกรอบ แล้วก็หวังแบบเดิม

แต่วันนี้... ผมขอเขียนจดหมายฉบับนี้ เพื่อ "ปรับจูน" ความคิดของท่านใหม่ เปรียบเปรยว่าประเทศเราคือบริษัทแห่งหนึ่ง จะได้เห็นภาพได้ใกล้ตัวมากขึ้น
อยากให้ล้างสมองที่ถูกป้อนข้อมูลผิดๆ มานาน แล้วตื่นขึ้นมารับรู้ถึงความจริงก่อนเดินเข้าคูหาพรุ่งนี้ครับ

1. เลิกกราบไหว้ "พนักงาน" ที่เอาเงินท่าน... มาคืนท่าน
ท่านเจ้าของประเทศครับ... ถามจริงๆ เถอะ
เวลาท่านไปกินข้าวร้านอาหาร แล้วเด็กเสิร์ฟยกอาหารมาให้... ท่านก้มลงกราบเด็กเสิร์ฟมั้ย?
"ไม่ครับ"... ท่านแค่ขอบคุณตามมารยาท เพราะท่านคือคนจ่ายเงิน
แล้วทำไมกับ "นักการเมือง" ท่านถึงต้องพินอบพิเทาขนาดนั้น?
เวลาเขามาแจกถุงยังชีพ, สร้างถนนหน้าบ้าน, หรือทำโครงการประชานิยมแจกเงิน
"ไม่ต้องไปกราบขอบคุณเขาเหมือนเขาเป็นเทพเจ้า"
.. เงินเหล่านั้นคือ "งบประมาณ (Budget)" ที่มาจาก "ยอดขาย (Sales)" จากหงาดเหงื่อแรงงานแรงสมองและเวลาของพวกท่านทั้งสิ้น
* ภาษีเงินได้: ที่หักจากเงินเดือนท่านทุกเดือน
* ภาษีมูลค่าเพิ่ม (VAT) 7%: ที่ท่านจ่ายทุกครั้งที่ซื้อน้ำเปล่ากิน หรือเติมเงินมือถือ
* ภาษีสรรพสามิต: ที่ซ่อนอยู่ในค่าน้ำมันทุกลิตรที่ท่านเติม
พวกเขาแค่ทำหน้าที่ "Account Manager" หรือ "ผู้จัดการบัญชี" ที่เอาเงินกองกลางไปบริหาร
* ถ้าทำดี = "เสมอตัว" (เพราะเป็นหน้าที่ตาม Job Description ที่รับเงินเดือนแพงๆ ไปแล้ว)
* ถ้าทำแย่ = "สอบตก" (Performance ต่ำกว่าเกณฑ์ ต้องถูกไล่ออก!)

หยุด Mindset ว่าเขาคือ "ผู้มีพระคุณ" หรือ "พ่อพระ"... เพราะเขาคือ "ลูกจ้าง" ที่กินเงินเดือนจากกระเป๋าท่านเถอะครับ!

2. ท่านกำลังจ่าย "ค่าส่วนกลาง" ระดับ Luxury... แต่ได้คุณภาพชีวิตระดับสลัม
ถ้าประเทศไทยเปรียบเสมือน "คอนโดมิเนียม"
พวกท่านทุกคนกำลังจ่าย "ค่าส่วนกลาง" (ภาษี) ในราคาแพงระยับ
แต่สิ่งที่ "นิติบุคคล" (รัฐบาล) ชุดนี้จัดหาให้ท่านคือ:
* สระว่ายน้ำ: ที่น้ำเน่าเสีย (คลอง/แม่น้ำที่จัดการไม่ได้)
* ฝนสาดหน่อยนึง เอ๊า... ท่วมห้อง
* รปภ.: ที่วันๆ เอาแต่ดูแลบ้านคนรวยชั้นบนๆ แต่ปล่อยให้ลูกบ้านตัวเล็กๆ โดนโจรปล้น (ความยุติธรรมสองมาตรฐาน)
* ลิฟต์: ที่ค้างบ่อย เสียทุกวัน จนท่านต้องเดินขึ้นบันไดหนีไฟเอง (ขนส่งสาธารณะที่ห่วยแตก) แต่ดันมีลิฟท์ความเร็วสูงพิเศษสุดหรูให้คนชั้นบน
* ห้องพยาบาล: ที่ท่านต้องไปรอคิวตั้งแต่ตี 4 เพื่อเจอหมอ 2 นาที (ระบบสาธารณสุขที่แออัด)
* ประกันที่เราจ่ายนอก แต่โดนกรรมการเอาไปซื้อสายเน็ตความเร็วโคตรพ่อม... เพื่อเอามาต่อพิมพ์ดีด

(หย่อนเครดิตดักไว้หน่อย บทความเขียนโดยเพจแอบแดก)

ถ้าผมถามถามคำเดียวแบบนักธุรกิจคุยกัน...
"นี่คือการลงทุนที่คุ้มค่า? ไอ้เงินเดือนที่เราจ่ายให้เขา จะให้เขาทำงานให้เราแบบนี้จริงๆเหรอครับ?"

คือถ้าท่านจ้างแม่บ้านมาทำความสะอาด แล้วบ้านรกกว่าเดิม แถมขโมยของในตู้เย็นกิน...
ท่านจะ "จ้างต่อ" หรือจะ "ไล่ออกทันที"?

พรุ่งนี้คือวัน "ประเมิน KPI" ครับ... อย่าใจดีกับพนักงานที่อู้งานเป็นกาฝาก หรือ"ปลิง" ที่คอยดูดเลือดออกจากบริษัทของเรามานานแรมปี

3. คืนหมาหอนคืนนี้ ดัดหลังคนซื้อเสียงให้ย่อยยับ!
ข้อนี้สำคัญที่สุดครับ และเป็น "ไม้ตาย" ของพวกเรา
คืนนี้... อาจจะมีคนเดินมาเคาะประตูบ้านท่าน พร้อม "ซองขาว" หรือ "แบงค์เทา"
เขาจะบอกท่านว่า "รับไว้ แล้วกาเบอร์นี้นะ"" แต่ถ้ารับแล้วไม่กา เมิงโดนนะ"
ฟังผมนะครับ... "รับไว้เลยครับ!"
รับด้วยรอยยิ้ม รับด้วยความเต็มใจ! หันหัวเข้าบ้านแล้วจงหัวเราะให้สะใจ ไม่ต้องรู้สึกผิดแม้แต่นิดเดียว เพราะนั่นไม่ใช่เงินส่วนตัวของเขา
"นั่นคือเงินภาษีของท่าน" ที่เขาขโมยไปในรูปแบบของงบประมาณแผ่นดิน หรือเงินทอนโครงการต่างๆ
เขาก็แค่เอาเงินของท่าน... มาคืนท่าน (แบบไม่ครบจำนวนด้วยซ้ำ) ให้ท่านเอาเงินนั้นครับ...
* เอาไปซื้อกับข้าวดีๆ กินกับครอบครัว
* เอาไปซื้อนมผงให้ลูก
* เอาไปจ่ายค่าน้ำค่าไฟ
* เอาไปซื้อปลาทูคลุกข้าวให้หมา

ตอนนี้เขาขู่เราได้ครับ... ให้เรากลัว
แต่... ทันทีที่ท่านเดินเข้าสู่ "คูหาเลือกตั้ง"
ในกล่องสี่เหลี่ยมเล็กๆ ที่ปิดมิดชิดนั้น... "ท่านคือพระเจ้า"
* ไม่มีมาเฟียหน้าไหนมองเห็นท่าน
* ไม่มีหัวคะแนนคนไหนจับมือท่านกา
* ไม่มีกล้องวงจรปิด ไม่มีใครรู้ความลับนี้

จงใช้ปากกาในมือท่าน... หักหลังพวกมันให้เจ็บแสบที่สุด!
รับเงินมันมา... แต่ "กาพรรคที่ท่านอยากเลือกจริงๆ"
กาพรรคที่ท่านคิดว่าจะเข้ามาซ่อมบ้านหลังนี้ได้จริง
ทำให้การลงทุนซื้อเสียงของพวกมัน กลายเป็น "การขาดทุนที่ย่อยยับที่สุด" ส่วนไอ้หัวคะแนนที่มาขู่ อย่างเก่งก็รู้ได้แค่ว่าท่านมากา แต่เขาไม่รู้หรอกว่าท่านกาให้ใคร พอประกาศคะแนน KPI ของมันทำไม่ได้ตามเป้า ก็ให้เป็นความซวยของไอ้หัวคะแนนไปละกัน ส่วนใครกลัวว่ามันจะจับได้ แกล้งเนียนให้เก่งๆเข้าไว้วุ้ย!​

จงทำให้มันรู้ว่า... เงินซื้อได้แค่ "ตัว" แต่ซื้อ "จิตวิญญาณ" ของเจ้าของประเทศไม่ได้!
ให้มันเจ๊งจนเข็ดขยาด ไม่กล้าเอาเงินมาฟาดหัวใครอีก! ไม่ก็เพราะเงินมันขาดทุนจนหมดบ้าน...สมน้ำหน้ามัน

บันทึกแนบท้าย: พรุ่งนี้คือวันของเรา

พรุ่งนี้เช้า...
ตื่นขึ้นมา ล้างหน้าแปรงฟัน สวมเสื้อตัวเก่ง
แล้วเดินออกจากบ้านอย่างสง่าผ่าเผย
ยืดอกให้ตรง เงยหน้าขึ้นมองฟ้า
ก้มมองดูมือข้างถนัดที่ใช้จับปากกา คุณจะเห็นออร่าเปล่งออกมาจากมือนั้น เพราะพรุ่งนี้มือข้างนั้นของเราจะทรงพลังที่สุดในบริษัทประเทศไทยจำกัด แห่งนี้

จงเดินไปใช้สิทธิ์อย่างภาคภูมิใจ ในฐานะ "เจ้าของบ้านตัวจริง"
ปากกาในมือท่าน... ศักดิ์สิทธิ์กว่าอำนาจใดๆ ในแผ่นดิน
มันคมยิ่งกว่าดาบ และดังยิ่งกว่าปืน
ใช้มัน "เชือดเฉือน" พนักงานห่วยๆ ออกไปจากบริษัทของเรา
แล้วเลือก "ทีมบริหารใหม่" ที่ท่านไว้ใจเข้ามาทำงาน
อย่ากลัวอำนาจมืด อย่ากลัวอิทธิพล
เพราะในคูหานั้น... อำนาจสูงสุดเป็นของท่านแต่เพียงผู้เดียว

พรุ่งนี้เจอกันหน้าคูหาครับเจ้านาย!
ด้วยความเคารพรัก จากพนักงานตัวเล็กๆแบบเดียวกับท่าน
ลงชื่อ: ประชาชนแห่งบริษัทประเทศไทยจำกัด
ผู้ร่าง: ประชาชนที่ใส่หน้ากากหัวหมาแอบแดก

ท่านใดที่เห็นว่าบทความนี้เป็นประโยชน์​และอยากปลุกพลังของประชาชนด้วยกัน ฝากกระจายไปให้คนอื่นได้รับรู้ด้วยนะครับ ขอบคุณ​ครับ

04/02/2026

เข้ลใจง่ายมาก ยกเว้นกินหญ้าเป็นอาหารประจำวัน

28/01/2026

บลูเบอร์รีชีสพาย
79 ฿

27/01/2026

ประเทศไทย....ตกต่ำเกินเยียวยา

21/01/2026

Blueberry Cheese Pie 79 ฿

21/01/2026

ประชามติ (referendum) คือ กระบวนการประชาธิปไตยทางตรง เพื่อถาม “มติ” ของประชาชนในประเด็นใดประเด็นหนึ่ง โดยประชาชนผู้มีสิทธิเลือกตั้งจะได้ลงคะแนนว่ามีความคิดเห็นต่อประเด็นนั้นๆ เช่นไร เช่น เห็นชอบในประเด็นสำคัญใหญ่ๆ ที่มีผลกระทบต่อชีวิตของประชาชนทุกคน หรือเห็นชอบการผ่านร่างกฎหมายสำคัญ เป็นต้น รูปแบบของการทำประชามติจะคล้ายกับการเลือกตั้ง ต่างกันตรงที่จากเดิม ประชาชนจะต้องไปลงคะแนนเลือกบุคคล เพื่อแต่งตั้งให้บุคคลนั้นมาทำหน้าที่ในตำแหน่งต่างๆ แต่สำหรับการทำประชามติ ประชาชนจะต้องไปลงคะแนนเพื่อตอบคำถามว่า เห็นชอบ ไม่เห็นชอบ หรืองดแสดงความคิดเห็น ซึ่งจะมีการนับคะแนนและสรุปผลในขั้นตอนสุดท้าย ว่ามีเสียงเห็นชอบ ไม่เห็นชอบ และงดออกเสียงเท่าไร

การทำประชามติในคำถามว่า “ท่านเห็นชอบว่าสมควรมีรัฐธรรมนูญฉบับใหม่หรือไม่?” จะเป็นการทำประชามติไปพร้อมกับการเลือกตั้ง สส. ในวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2569 ซึ่งเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ไทยที่มีการทำประชามติไปพร้อมกับการเลือกตั้ง นอกจากนี้ ยังเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ที่การทำประชามติไม่ได้ริเริ่มโดยคณะรัฐประหาร ซึ่งประชามติจะมีข้อยุติว่าประชาชน เห็นชอบหรือไม่เห็นชอบกับการมีรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ได้ มีเกณฑ์ตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการออกเสียงประชามติ พ.ศ. 2564 มาตรา 13 ที่ระบุว่า

“การออกเสียงที่จะถือว่ามีข้อยุติในเรื่องที่จัดทำประชามติ ให้ใช้เสียง “ข้างมาก” ของผู้มาออกเสียง โดยคะแนนเสียง “ข้างมาก” ต้องสูงกว่าคะแนนเสียง “ไม่แสดงความคิดเห็น” ในเรื่องที่จัดทำประชามตินั้น”

แม้ในประวัติศาสตร์ ประเทศไทยจะทำประชามติมาแล้ว 2 ครั้ง คือ การทำประชามติรัฐธรรมนูญในปี 2550 และในปี 2559 แต่ทั้งสองครั้งมีจุดเริ่มต้นจากการรัฐประหาร ฉีกรัฐธรรมนูญฉบับปี 2540 และฉบับปี 2550 ทิ้งลง และมีคณะรัฐประหารเข้ามาปกครองประเทศไประยะหนึ่งแล้วจึงเริ่มกระบวนการร่างรัฐธรรมนูญขึ้นมาโดยปราศจากการมีส่วนร่วมของประชาชน เมื่อร่างเสร็จแล้วจึงส่งกลับมาให้ประชาชนให้ความเห็นชอบผ่านการทำประชามติว่า เห็นชอบในร่างรัฐธรรมนูญที่คณะรัฐประหารร่างขึ้นหรือไม่

วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2569 เป็นโอกาสที่ดีของประชาชนในการปลดล็อคอนาคตประเทศไทย ด้วยการร่วมแสดงออกว่า “เห็นชอบ” ให้มีรัฐธรรมนูญฉบับใหม่แทนรัฐธรรมนูญ 2560 ตั้งแต่เวลา 08.00 - 17.00 น. ออกจากบ้านไปใช้สิทธิของตัวเองเพื่อเขียนอนาคตประเทศไทยใหม่ เข้าคูหา กาบัตรสามใบ เลือก สส.เขตที่รัก กาพรรคที่ชอบ และตอบคำถามประชามติบัตรใบที่สามด้วยการกา “เห็นชอบ”